สงกรานต์ที่ผ่านมา ต้องเตรียมงานมากมาย  แม้แต่เวลาโทรกลับบ้านก็ไม่มี คิดถึงคนที่บ้าน หลังจากได้รับโทรศัพท์จากแม่ รู้ว่าทุกคนสบายดี  ก็ดีใจและก็อุ่นใจ 

อาจเป็นเพราะเวลาที่ผ่านไปแต่ละวัน ทำให้เรื่องบางเรื่องที่เคยผูกมัดตัวเองได้ค่อยๆคลายออกและลืนลางจนแทบจำไม่ได้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น  การใช้ชีวิตในยังคงดำเนินไปอย่างปกติ  มีคนที่คอยเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ    

希望你能感受到我对你的牵挂，让你听到天上那个圆满的月亮在为你催眠的歌声，让你永远知道

知道每个时候我们不在一起，还有一句话在心里想告诉你，让你知道且明白

知道我很思念你，在我们不在一起的时候，有一句话想对你说，那句话会代表我对你的牵挂。。。我很想你

   今天早上骑车去上学，还是那么冷，好在今天不像昨天刮大风。昨天早上上课前在学校正在买奶茶时，跟奶茶店的阿姨扯几句话，回头一看，我叫了一声“Oh My God” 我的车不知道什么时候被风吹倒了，很无辜地躺在那里，赶快跑过去把它扶起来，然后。。去上课。本来很烫很烫的奶茶，被风吹了几下就变成温的了。今天早上仍然那么冷，上课前我又买了奶茶，也跟昨天一样很烫的，我手也被烫到了，在想今天怎么没刮风呢，只好用餐巾纸包起一层来。

  记得以前放水灯时，我都会祈祷。。。。那我现在也祈祷吧。。。。。。

.....

刚才出去了，外面确实有点冷，本来想去南京路逛，很久没去了。走到公交车站了，可是觉得以现在身体的状况，自己不可能去那么远，车也来了，只好放弃了，又走回家。生病的时候，除了呆在房间里，哪里都不想去了，东西也吃不下，哪怕是自己平时最爱吃的，咽下去了还觉得很想吐。

生病了，不能让妈妈知道，否则她晚上肯定睡不着了，妈妈会很担心我。吃了很多要，一直没见效，不吃了。

我的作品，这个学期选了艺术素描课

很花

跟KI一起做的意大利炒面，好多的虾

哦

今年生日的Dinner